بازده حرارتی هیترهای دیزلی چگونه تعیین می‌شود؟

به‌عنوان یک تولیدکنندهٔ حرفه‌ای و قدیمی از سیستم‌های گرمایشی دیزلی , لاوانر می‌داند که بازده حرارتی بالا یکی از مهم‌ترین شاخص‌های عملکرد دستگاه‌های گرمایشی است. این شاخص نشان‌دهندهٔ این است که دستگاه گرمایشی چقدر به‌طور مؤثر انرژی شیمیایی موجود در سوخت دیزل را به گرماي قابل استفاده تبدیل می‌کند. اما دقیقاً این بازده چگونه اندازه‌گیری می‌شود و عوامل طراحی کدام هستند که بیشترین تأثیر را بر آن دارند؟

محاسبه پایه بازده حرارتی

بازده حرارتی به صورت نسبت بین موارد زیر بیان می‌شود:

خروجی حرارت مفید ÷ کل انرژی ورودی سوخت

برای اندازه‌گیری خروجی حرارت مفید، مهندسان افزایش دما و جریان هوا (یا جریان آب) عبوری از مبدل حرارتی را محاسبه می‌کنند. انرژی ورودی بر اساس مصرف سوخت و ارزش پایین گرمایی گازوئیل محاسبه می‌شود.

این روش تعادل انرژی در سراسر صنعت به طور گسترده استفاده می‌شود.

تأثیر روش اتمیزاسیون

اتمیزاسیون سوخت گازوئیل را به قطرات ریز تبدیل می‌کند و باعث افزایش سطح تماس و کارایی اختلاط می‌شود.

• اتمیزاسیون خوب → احتراق پاک‌تر → بازده بالاتر

• اتمیزاسیون ضعیف → احتراق ناقص، دوده بیشتر، بازده پایین‌تر

شیرهای سوخت با دقت بالای Lavaner توزیع ریز اسپری را تضمین می‌کنند و به حداکثر رساندن کارایی احتراق کمک می‌کنند.

بهینه‌سازی ساختار مبادله حرارت

حتی با احتراق کامل، بازده به مقدار گرمای جذب‌شده بستگی دارد.

طراحی‌های مؤثر شامل موارد زیر هستند:

• افزایش سطح انتقال حرارت

• طراحی‌های چندکاناله برای افزایش زمان تماس جریان هوا

• بهینه‌سازی آشفتگی جریان هوا به‌گونه‌ای که هواي گرم مدت بيشتري در داخل مبدل بماند

این بهبودهای مهندسی اجازه می‌دهند تا گرمای قابل استفاده بیشتری قبل از خروج گازهای دودکش از محرک استخراج شود.